Cele projektu

Celem projektu jest utworzenie sekcji pływackiej dla osób po amputacjach w trzech miastach (na terenie trzech różnych województw), działającej przy Fundacji Jaśka Meli Poza Horyzonty i przeprowadzenie półrocznego cyklu zajęć z pływania w dwóch grupach: I – nauka pływania i II – doskonalenie pływania.

Nadrzędnym celem zajęć w obydwu grupach jest potraktowanie pływania jako doskonałego narzędzia do rehabilitacji i usprawnienia osoby po amputacji (dla osób będących stosunkowo niedawno po zabiegu amputacji) oraz utrzymanie dobrej sprawności osoby po amputacji (dla osób będących kilka lub więcej lat po zabiegu amputacji, korzystających z innych form rehabilitacji, w tym samodzielnego pływania).

Charakterystyka Projektu

Pływanie jest jedną z najbardziej polecanych form rekreacji ruchowej i rehabilitacji dla osób niepełnosprawnych. Dla osób po amputacjach kończyn jest to jedna z najlepszych form usprawniania i przeciwdziałania postępującym zmianom w układzie ruchowym, które są konsekwencją utraty kończyny, korzystania z zaopatrzenia ortopedycznego, bądź niekorzystania z zaopatrzenia – w zależności od rodzaju i poziomu amputacji.

Charakterystyka środowiska wodnego pomaga całemu ciału nauczyć się nowych technik zręcznościowych, kształtujących określone cechy motoryczne. W środowisku wodnym osoba niepełnosprawna może wykonywać czynności, które na co dzień są niemożliwe do wykonania lub bardzo trudne. Sport ten daje również możliwość uczestniczenia w tej samej dyscyplinie, którą uprawiają osoby zdrowe, co otwiera możliwości readaptacji społecznej, pomaga w pokonywaniu własnych barier i ograniczeń, ma bardzo pozytywny wpływ terapeutyczny.

Poza oczywistym, jednoznacznie dodatnim, wpływem na układ kostno-stawowy i mięśniowy, pływanie poprawia koordynację ruchową, stabilizację całego ciała, czucie głębokie, a także podnosi ogólną wydolność oddechowo-­krążeniową, co dla osób po amputacji chorujących na miażdżycę, cukrzycę i inne jednostki chorobowe, prowadzące często w konsekwencji do amputacji, jest bardzo ważnym aspektem, przemawiającym za podjęciem takiej formy rehabilitacji.

Uczestnictwo w zajęciach to także okazja do pokazania swojej niepełnosprawności, przełamania wstydu i nauki akceptowania swojego ciała. Systematyczny trening uczy samozaparcia i konsekwencji w działaniu ­ rzeczy niezwykle istotnych w procesie rehabilitacji. Forma grupowa zajęć pomaga osobom mniej odważnym i nieśmiałym, a także pozwala na zintegrowanie się z innymi osobami, które mają bardzo podobne problemy.

 

PROJEKT ZAKOŃCZONY (W GRUDNIU 2015)

Absolwentka studiów magisterskich na Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie (kierunek fizjoterapia), instruktor sportu dyscypliny pływanie, ratownik wodny oraz sędzia pływania, ratownik kwalifikowanej pierwszej pomocy, trzykrotna finalistka Mistrzostw Polski w pływaniu (Zimowe Mistrzostwa Polski Juniorów 15-­letnich w Katowicach w 2007 r., Letnie Mistrzostwa Polski Juniorów 15-­letnich w Łodzi w 2007 r., Zimowe Mistrzostwa Polski Juniorów 16-­letnich w Zamościu w 2008 r.) na dystansie 50 m stylem klasycznym oraz wielokrotna mistrzyni województwa małopolskiego w stylu klasycznym. Joanna Rokosz od czterech lat związana jest z Fundacją Jaśka Meli Poz Horyzonty, w której aktywnie działa przy realizacji programów aktywizacyjnych dla osób po amputacjach kończyn, podczas których pełni opiekę fizjoterapeutyczną nad uczestnikami wypraw (m.in. udział w wyprawie Horyzont Wicklow 2013 w Irlandii). W ubiegłym roku prowadziła zajęcia z nauki i doskonalenia pływania dla osób po amputacji kończyn dolnych w Krakowie.

Z zawodu specjalista psycholog kliniczny. Aktualnie pracuję w Szpitalu Zakonu Bonifratrów św. Jana Grandego w Krakowie, gdzie opieką psychologiczną obejmuję pacjentów oddziałów: chirurgii naczyniowej i chirurgii ogólnej oraz oddziału chorób wewnętrznych i angiologii.

Moim drugim miejscem pracy jest Zakład Opiekuńczo–Leczniczy w Krakowie, gdzie towarzyszę pacjentom przebywającym na oddziale opieki długoterminowej. Swoje doświadczenia zawodowe zdobywałam i pogłębiałam w przebiegu 4-letniej ministerialnej specjalizacji z psychologii klinicznej, ze specjalnością zdrowie psychiczne. W swojej codziennej praktyce zawodowej pracuję głównie z osobami z niepełnosprawnością nabytą w wyniku choroby/urazu, w tym z pacjentami po amputacjach kończyn, jak również z osobami w wieku senioralnym, które zmagają się z konsekwencjami procesu starzenia się organizmu oraz samotnością. Ponadto uczestniczę w projektach badawczych prowadzonych przez Pracownię Badań nad Starzejącym się Społeczeństwem Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Moje zainteresowania naukowe zorientowane są wokół określenia potrzeb osób zmagających się z chorobą przewlekłą/niepełnosprawnością oraz strategii pomocy zmierzającej do podwyższenia jakości życia tej grupy osób. W zakresie pasji pozazawodowych jestem instruktorem pływania.