O OPP

Po kilku latach aktywnej działalności wyraźnie dostrzegamy, jak ważne jest harmonijne współdziałanie w obszarach ortopedii, psychologii, fizjoterapii, protetyki, a także informacji. Dlatego w ramach naszego Ogólnopolskiego Programu Protezowania jesteśmy codziennie otwarci na kontakt z osobami potrzebującymi naszej pomocy. Dlatego też budujemy sieć specjalistów, by zapewnić naszym podopiecznym godziny rehabilitacji oraz konsultacje z psychologami, ortopedami i chirurgami.

Ogólnopolski Program Protezowania to również przestrzeń do debaty na temat nowoczesnej protetyki i wymiany doświadczeń dotyczących wszelkich aspektów życia po amputacji. Podczas organizowanych przez nas konferencji, w publikacjach oraz w codziennym kontakcie z osobami po amputacji staramy się krok po kroku wyjaśniać, jak należy postępować, aby po traumatycznym wydarzeniu, jakim jest amputacja kończyny, powrócić do normalnego życia. Przykłady kilkudziesięciu naszych podopiecznych pokazują nam, że to możliwe.

Zespół

Ogólnopolski Program Protezowania na co dzień wprowadza w życie zespół Fundacji Jaśka Meli Poza Horyzonty. To grono różnorodnych osób, których łączy jedna pasja – pomaganie.

Urodził się 30 grudnia 1988 r. w Gdańsku, ale wychował w Malborku. Od końca 2009 roku mieszka w Krakowie. W 2002 roku, mając 13 lat, uległ ciężkiemu wypadkowi. Schronił się przed deszczem w niezabezpieczonym budynku stacji transformatorowej – poraził go prąd o napięciu 16 000 V. W wyniku porażenia lekarze zdecydowali o amputacji lewego podudzia i prawego przedramienia. Obecnie Jasiek chodzi z pomocą protezy nogi. Przeszedł skomplikowane leczenie, a dzięki rodzinie i wielu wspaniałym ludziom, odzyskał wiarę w siebie i sens życia. W 2004 roku razem z Markiem Kamińskim zdobył oba Bieguny Polarne – najpierw Biegun Północny, później Biegun Południowy. Tym samym został najmłodszym i jedynym niepełnosprawnym na świecie, który tego dokonał. W październiku 2008 roku razem z podopiecznymi Fundacji Anny Dymnej „Mimo Wszystko” wszedł na Dach Afryki – Kilimandżaro. W tym samym roku podjął decyzję o założeniu własnej fundacji, niosącej pomoc osobom po amputacjach. 29 grudnia 2008 powstała Fundacja Jaśka Meli Poza Horyzonty.

Koordynator ds. pomocy w Fundacji Jaśka Meli Poza Horyzonty. Zajmuje się kontaktami z podopiecznymi fundacji, rozpatrywaniem wniosków o pomoc, koordynowaniem konsultacji u specjalistów z zakresu protetyki, fizjoterapii czy psychologii. Posiada kilkuletnie doświadczenie pracy z osobami po amputacji w procesie powrotu do pełnej aktywności i normalnego funkcjonowania. W latach 2011-2013 współkoordynator integracyjnych wypraw survivalowych dla osób po amputacji.

Psycholog, pracuje w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej oraz w Fundacji Jaśka Meli Poza Horyzonty. Zajmuje się pomocą psychologiczną osobom po przebytych traumach. Prowadzi szkolenia dla nauczycieli, rodziców, kuratorów, wolontariuszy oraz zajęcia warsztatowe w obszarach: rozwoju umiejętności psychospołecznych, umiejętności wychowawczych, profilaktyki, rozwoju osobistego. Szkoli się w kierunku uzyskania certyfikatu psychotraumatologa w Instytucie Psychoterapii i Psychotraumatologii.

Koordynator Ogólnopolskiego Programu Protezowania oraz Musicalu Poza Horyzonty (trzy edycje). W ramach OPP zajmuję się budową strategii Programu, pisaniem scenariuszy kampanii społecznych i promocyjnych, czuwaniem nad realizacją kolejnych podprojektów, kontaktem z Ambasadorami OPP i specjalistami współpracującymi z fundacją, przygotowywaniem i moderowaniem konferencji („Amputacja i co dalej?”). Opracowała tekst „Przewodnika dla osób po amputacji”, pisze artykuły do pism branżowych (np. „Niepełnosprawność i rehabilitacja”). Ponadto reprezentuje fundację podczas realizacji innych projektów (np. Projekt 440 km, Katowice Business Run) i jako prelegent (konferencje Fundacji Mieć Szansę, I Małopolski Kongres Kobiet Stowarzyszenia Most Kobiet). W fundacji od kilku lat zajmuje się również copywritingiem i zarządzaniem treścią stron internetowych. Doświadczenie we wszystkich ww. obszarach zdobywała i rozwija także we współpracy z innymi organizacjami: Fundacją im. Stefana Batorego w Warszawie, International Helsinki Federation for Human Rights we Wiedniu.

Magister fizjoterapii, absolwentka Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, Asystent Osoby Niepełnosprawnej. Od ponad roku pracuje w Fundacji Jaśka Meli Poza Horyzonty. Współkoordynuje projekt Trening Dna Miednicy BeBo Polska przy Open Medical Kraków. Przez 7 lat wolontariuszka Malty Służby Medycznej, ponad 4 lata pracowała z osobami niepełnosprawnymi ruchowo, upośledzonymi umysłowo w różnych Warsztatach Terapii Zajęciowej i ośrodkach pobytów dziennych. Uczestniczyła w wyjazdach i turnusach osób niepełnosprawnych. Od marca 2015 roku wolontariusz oddziału chirurgii naczyń i angiologii Szpitala Zakonu Bonifratrów w Krakowie.

Absolwentka studiów magisterskich na Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie (kierunek fizjoterapia), instruktor sportu dyscypliny pływanie, ratownik wodny oraz sędzia pływania, ratownik kwalifikowanej pierwszej pomocy, trzykrotna finalistka Mistrzostw Polski w pływaniu (Zimowe Mistrzostwa Polski Juniorów 15-­letnich w Katowicach w 2007 r., Letnie Mistrzostwa Polski Juniorów 15-­letnich w Łodzi w 2007 r., Zimowe Mistrzostwa Polski Juniorów 16-­letnich w Zamościu w 2008 r.) na dystansie 50 m stylem klasycznym oraz wielokrotna mistrzyni województwa małopolskiego w stylu klasycznym. Joanna Rokosz od czterech lat związana jest z Fundacją Jaśka Meli Poz Horyzonty, w której aktywnie działa przy realizacji programów aktywizacyjnych dla osób po amputacjach kończyn, podczas których pełni opiekę fizjoterapeutyczną nad uczestnikami wypraw (m.in. udział w wyprawie Horyzont Wicklow 2013 w Irlandii). W ubiegłym roku prowadziła zajęcia z nauki i doskonalenia pływania dla osób po amputacji kończyn dolnych w Krakowie.

Student socjologii na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Kategoryczny przeciwnik noszenia dwóch takich samych skarpetek. Sportowiec amator, przebiegł maraton i już ostrzy zęby na koronę maratonów. W życiu kieruje się zasadą Willa Smitha, według której każdy facet powinien biegać i czytać książki. Bieganie jest dla niego budowaniem psychicznej wytrzymałości. Dzięki temu może czuć się wolny. Jest niepoprawnym politycznie optymistą a szklanka zawsze jest dla niego w połowie pełna. Nawet jeśli nie ma w niej wody.

Zajmuje się działaniami Public Relations. Od trzech lat współpracuje z Fundacją Jaśka Meli Poza Horyzonty – dba o to, aby każda fundacyjna akcja została nagłośniona. Pracuje również z innymi organizacjami pozarządowymi. Doświadczenie z dziedziny PR zdobywała w Stowarzyszeniu Wiosna, w którym pracowała przy kampanii Szlachetnej Paczki i w projekcie Telekariera (projekt aktywizujący zawodowo osoby niepełnosprawne oddechowo i krążeniowo).  Swoją drogę zawodową zaczynała od pracy w TVP Kraków, w  lokalnym programie informacyjnym „Kronika”. Była reporterką i zajmowała się tematami społecznymi. Po prawie czterech latach pracy w telewizji postanowiła przejść na druga stronę mocy i PR jest jej pasją.

Dyrektor Fundacji Jaśka Meli Poza Horyzonty, dziennikarka, absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego, właścicielka firmy zajmującej się PR, przez długi czas pracowała w TVP Kraków. Posiada wieloletnie doświadczenie w realizacji działań promocyjnych, opracowania strategii działania dla administracji oraz ngo. Specjalistka od PR oraz komunikacji interpersonalnej i autoprezentacji. Autorka koncepcji wielu publikacji.

Wybitna aktorka Teatru Polskiego we Wrocławiu. Ukończyła wrocławską PWST. W ciągu kilkunastu lat kariery zagrała w niezliczonej ilości spektakli, w kilkudziesięciu filmach, w tym – nominowanym do Oscara „W ciemności”. Od niedawna występuje również w uwielbianych przez widzów serialach.

Samodzielność to stan, do którego dążymy już od dziecka. Nie zawsze jednak sami możemy ją osiągnąć, czasami bariery naszej fizyczności są od nas silniejsze.

Proteza to szansa na samodzielność i spełnianie swoich marzeń. Dlatego gorąco popieram akcję protezowania Fundacji Jaśka Meli. Bo przywraca ludziom wiarę w lepsze jutro.

Aktor, absolwent Akademii Teatralnej, którą ukończył w 2004 roku, podążając utartą ścieżką rodzinnej tradycji. Wielbiciel starych Mercedesów, podróży i Rosji.

Kilka lat temu zainicjował wyprawę na Syberię – z przyjaciółmi, trzema Mercedesami G, w 63 dni przebyli 25 000 km.

Marzenia są po to, by je spełniać. Ma je każdy, niepełnosprawni również. Nie zapominajmy o tym. Protezy są pomostem do normalnego świata, mamy obowiązek pomocy budowania tego mostu. Dla słabszych. By stali się silniejsi i mogli pomagać innym.

Piosenkarka i autorka tekstów. Jej niesamowity głos słyszymy między innymi na albumach Varius Manx: „Eta”, „Eno” i „Emi”.

W 2006 roku wraz z członkami zespołu miała poważny wypadek samochodowy. W wyniku obrażeń została sparaliżowana od pasa w dół. Nie poddała się – dzięki rehabilitacji, miłości i muzyce zaczęła nowe, wspaniałe życie.

Moje relacje z ludźmi stały się całkiem inne niż cztery lata wcześniej. Dla nich ważna jestem jako ja, jako człowiek, a nie piosenkarka ze znanym nazwiskiem. I wtedy pomyślałam: Monika, jesteś całkiem fajna! I nagle wszystko stało się spójne. Bo najpierw pokochałam swoją duszę. A dopiero potem swoje ciało. (…) Wiesz, czuję, że dziś mogę wszystko. Mogę żyć, mogę znów cieszyć się swoją kobiecością. Mogę kochać, mogę być kochana…

Jedna z najzdolniejszych polskich aktorek. Ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną we Wrocławiu. Odegrała prawie 40 ról filmowych i 20 teatralnych. Ponadto dubbinguje, śpiewa, a nawet pisze bajki – jest autorką jednej z bajek zebranych w tomie Bajki gwiazd. W wywiadzie udzielonym Małgorzacie Karniszewskiej powiedziała, że aktorstwo jest dla niej ujściem nadmiaru energii.

Jeśli chcesz zbudować statek, nie zbieraj ludzi by rąbali drwa i ostrzyli narzędzia, ale naucz ich tęsknoty za bezkresnym morzem”. [Antoine de Saint-Exupéry, „Mały Książę”] To co robi Janek jest takim pięknym gestem, takim uwrażliwianiem nas, na potrzeby niepełnosprawnych, pokazaniem że na horyzoncie życia jest tak wiele do zrobienia.

Od najmłodszych lat wyróżniała się zdolnościami aktorskimi w konkursach recytatorskich. Jednak dopiero dyplom Akademii Teatralnej w Warszawie otworzył jej drzwi do szerokiej kariery. Obecnie jest jedną z najlepiej zapowiadających się polskich aktorek.

Mimo młodego wieku ma już na koncie role pierwszoplanowe w kilku polskich filmach i serialach. Ponadto dubbingowała Królewnę Śnieżkę w najnowszej ekranizacji baśni i to właśnie tę bohaterkę najbardziej nam przypomina :)

Jaśka Melę poznałam osobiście w tym roku – biegliśmy razem w sztafecie z ogniem olimpijskim. Jestem pod ogromnym wrażeniem jego osoby, ten chłopak to wulkan pozytywnej energii!  Dla niego nie ma rzeczy niemożliwych. Naprawdę mi imponuje, tylko mu o tym nie mówcie 😉 Jasiek to świetny przykład tego, że nie ma żadnych barier, a przeszkody tworzymy sobie sami – w głowie.

Pozwolę sobie przytoczyć jedną z przeczytanych niegdyś przypowieści:

Pewien człowiek znalazł jajko orła. Zabrał je i włożył do gniazda kurzego w zagrodzie. Orzełek wylągł się ze stadem kurcząt i wyrósł wraz z nimi. Orzeł przez całe życie zachowywał się jak kury z podwórka, myśląc,  że jest podwórkowym kogutem. Drapał w ziemi, szukając glist i robaków. Piał i gdakał. Potrafił nawet trzepotać skrzydłami i fruwać kilka metrów w powietrzu. No bo przecież czyż nie tak właśnie fruwają koguty?

Minęły lata a orzeł zestarzał się. Pewnego dnia zauważył wysoko nad sobą, na czystym niebie wspaniałego ptaka. Płynął wspaniale i majestatycznie wśród prądów powietrza, ledwo poruszając potężnymi, złocistymi skrzydłami. Stary orzeł patrzył w górę oszołomiony: – Co to jest? – zapytał kurę stojącą obok. – To jest orzeł, król ptaków – odrzekła kura. – Ale nie myśl o tym. Ty i ja jesteśmy inni niż on.

Tak więc orzeł więcej o tym nie myślał. I umarł, wierząc, że jest kogutem w zagrodzie.

RAZ DWA TRZY

Zespół Raz Dwa Trzy rozpoczął działalność w 1990 roku. Obecnie w Jego skład wchodzą: lider Adam Nowak, pianista i akordeonista Grzegorz Szwałek, perkusista Jarek Treliński, gitarzysta Jacek Olejarz oraz basista Mirek Kowalik.

Nie sposób zliczyć piosenek Zespołu Raz Dwa Trzy; zagranych przez Nich koncertów oraz zdobytych nagród. Nietypowe instrumentarium i wyjątkowe, dojrzałe, często ironiczne teksty Adama Nowaka kojarzą się z piosenką napisaną w Paryżu, usłyszaną w Warszawie, w drodze do Moskwy. Całość pobudza słuchacza do głębokiej refleksji, ale również – uszczęśliwia.

Artystka urodzona w Rudzie Śląskiej jako Agata Oleksiak; zamieszkała w USA.

Tworzy w nurcie włóczkowego street-artu. Jej wielokrotnie nagradzane instalacje – od rowerów przez pomniki po koparki, całe pomieszczenia i wiele, wiele innych – gościły w wielu amerykańskich i europejskich miastach, ubarwiając je, ocieplając i rozweselając. Dla Olka nic nie jest niemożliwe… do owłóczkowania, oczywiście.

„Kto nie ma odwagi do marzeń, nie będzie miał siły do walki”. – powiedział André Malraux. Marzenia to takie baterie, które ładujemy, zanim zaczniemy działać. Jednak ciężko marzyć o zbudowaniu statku i morskiej przygodzie, gdy w dłoni brakuje młotka i gwoździ, którymi można by zacząć zbijać deski. Ogólnopolski Program Protezowania to taki „pierwszy niezbędnik marzyciela”.

Kiedyś marzył o karierze architekta. Jednak okazało się, że jest urodzonym aktorem: ma fotograficzną pamięć, a do tego jest bardzo wrażliwy. W konsekwencji ukończył PWST w Warszawie i dołączył do zespołu Teatru Rozmaitości.

Wystąpił w kilkudziesięciu spektaklach. Nie znaczy to jednak, że nie odnosi sukcesów na wielkim i małym ekranie – zagrał w ponad 40 filmach i serialach. Jednak najbardziej kocha teatr i nawet w domu bawi się w teatr z dziećmi. Które też kocha najbardziej na świecie :)

Fot. Anna Grzelewska

U wielu ludzi już samo słowo proteza wywołuje niechęć, bo to jest nienaturalne, mechaniczne. Zapominają przy tym, że na co dzień korzystają z wielu cudów inżynierii takich jak komputer, czy choćby telefon komórkowy. Pozbawieni tych urządzeń czuliby się nieswojo i musieliby na nowo przyzwyczajać się do świata, w którym żyją. Chciałbym, aby proteza zaczęła być postrzegana właśnie tak: jako narzędzie podnoszące jakość funkcjonowania w rzeczywistości, jako cud techniki i medycyny, który pomaga wielu ludziom łatwiej żyć.

Popieram Ogólnopolski Program Protezowania.

Dziennikarka prasowa i telewizyjna. Kiedyś redaktor naczelna magazynu „Viva!”, dzisiaj – miesięcznika „Zwierciadło” i portalu Republika Kobiet. W telewizji TV4 prowadzi program „mała Czarna” – cykl szczerych, kobiecych rozmów o miłości i wszystkim, co się z nią wiąże.

Kilka lat temu w czasie pobytu w Sierra Leone zapadła na chorobę, która na pół roku ją sparaliżowała. Mimo to, a może właśnie dlatego – uważa się za szczęściarę. Gdy napotkani ludzie, widząc, że podpiera się laską, pytają z ciepłą nadzieją: „ale będzie lepiej?”, niezmiennie odpowiada, że już jest dobrze i że cieszy się, że jest, jak jest („Zwierciadło”, sierpień 2012).

Młoda, świetnie rokująca aktorka, czego dowodzi nagroda Nadzieja Roku, którą Rada Miasta Tarnowa niedawno uhonorowała Matyldę. Pochodzi z Włocławka, a Szkołę Teatralną ukończyła w Krakowie. Od 2012 roku jest aktorką Teatru im. Ludwika Solskiego w Tarnowie.

Sympatię krytyków i widzów zyskała dzięki rolom w „Korowodzie” Jerzego Stuhra oraz polsko-niemieckiej produkcji „Valkaama”. Na co dzień Matyldę Baczyńską można oglądać w serialu „Plebania”.